![]() |
یک شنبه 17 بهمن 1389 |
سکوت بی معنایم
خسته ام می کند
ناگفته ها و پرواز خاموش واژه ها
آوار نابهنگام اندوه
شب چنان ناتمام و تیره
و سخت طاقت فرسا
طعم هجرتی تلخ
آسمان کبود رنگ
خالی
دستان سردم ،
کجاست دستانت ؟!
ترسی که ریشه کرده است تن خسته ام را ...
بوی اندوه ...
دستانت ...
مثل کودکیم
دوست داشتنی .
نظرات شما عزیزان:
![]() نویسنده : Mehr
![]() |